![](http://4.bp.blogspot.com/-TPu4n9iwOzI/Um4SuqzqPJI/AAAAAAAAPIY/qWYRRVLaFfs/s400/iskos.jpg)
Άλλη μια ιστορία από την ίδια περιοχή των οχυρών, αλλά με τραγική κατάληξη. Ο λοχίας Ιτσιος, με καταγωγή από τα Άνω Πορόια Σερρών, υπηρετεί ως πολυβολητής στα οχυρά Μεταξά και μάχεται κυριολεκτικά υπέρ βωμών και εστιών. Αποστολή
των εννέα πολυβολείων είναι να καθυστερήσουν την προέλαση του εχθρού μέχρι να συμπτυχθούν οι ελληνικές δυνάμεις στα Κρούσια. Ορκισμένοι μαχητές, μένουν στις θέσεις τους και θερίζουν τους Γερμανούς. Όλα τα πολυβολεία καταλαμβάνονται και σιγούν, το Π8 του Ιτσιού παραμένει. Έχει 38.000 σφαίρες και ο Ιτσιος ορκίζεται να
τις ξοδέψει όλες. Ζητά από τους στρατιώτες να φύγουν, να μείνει μόνος του και να τους καλύψει. Κάποιοι φεύγουν, δύο-τρεις συγχωριανοί του μένουν μαζί του.
Ο Ιτσιος μένει μέχρι την τελευταία σφαίρα. Θερίζει μόνος του πάνω από 200 Γερμανούς στρατιώτες. Όταν τελειώνουν οι σφαίρες, ανοίγουν την πόρτα του πολυβολείου και παραδίδονται. Ο Γερμανός διοικητής του δείχνει τους δεκάδες νεκρούς στην Ομορφοπλαγιά, ο Ιτσιος χαιρετά στρατιωτικά και λέει απλά «έκανα το καθήκον μου». Ο Γερμανός απαντά «πρέπει να κάνω κι εγώ το δικό μου» και τον εκτελεί εν ψυχρώ μπροστά στα μάτια των συντρόφων του. Στο ημερολόγιό του έγραψε ότι δεν μπορούσε να αφήσει στη ζωή έναν άνθρωπο που του προξένησε τόσο μεγάλο κακό…
Αφήστε μια απάντηση