Skip to main content

Μας είχαν υποσχεθεί παράδεισο και μας οδήγησαν στην κόλαση και τα χειρότερα έπονται.



666 Λεηλατούν όλη την ακίνητη περιουσία της Ελλάδας ιδιωτική και δημόσια και για τα κινητά μας έχουν φέρει όλους τους Ρομά της Ευρώπης. Υποσχέθηκαν πριν από 15 χρόνια να μας οδηγήσουν σε οικονομικούς παραδείσους και αντί αυτού μας οδήγησαν όχι μόνο στην κόλαση αλλά στην άκρη της αβύσσου και είναι έτοιμοι να μας σπρώξουν. Οι πολιτικοί μας θεωρούν (και αυτό αποδεικνύετε από τις πράξεις τους) μιάσματα που λερώνουμε τον τόπο και τον καθαρό αέρα. Ενδεδυμένοι με προσωπεία καλοκάγαθα που στο σώμα τους όμως κυκλοφορεί πύον και χολή μας καταφέρνουν το ένα κτύπημα μετά το άλλο. Τα μέτρα τα οποία είχαν λάβει και συνεχίζουν είναι η πλήρης καταστροφή των Ελλήνων. Τώρα πλέον το πρόβλημα το γνωρίζουμε πρώτα ας υψώσουμε φωνή και ας αντισταθούμε.

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά, μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά; Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά, να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς, τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς; Καλύτερα μιάς ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή. ΥΓ: Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαμε πολλά περισσότερα δικαιώματα και σεβασμό από τους κατακτητές μας παρά σήμερα από τους Έλληνες πολιτικούς μηδενός εξαιρουμένου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


Διαβάστε επίσης

Λέμε ότι η δουλεία δεν υπάρχει πια στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Η δουλεία υπάρχει ακόμα, αλλά τώρα ονομάζεται Τρόικα.

Η ελευθερία στην Ελληνική κοινωνία (του μνημονίου) λίγο πολύ παραμένει αυτό που ήταν στις ΗΠΑ πρ…

Η Απάντηση στα ερωτήματα που απασχολούν τον κάθε πολίτη!

Όσο πιο πολύ μεγαλώνεις το φόβο για τα ναρκωτικά και το έγκλημα, τους μετανάστες και τους εξωγήι…

Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος – αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ‘ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος – σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται. Νίκος Καζαντζάκης.